Το ρητό δεν το έβγαλαν οι Αρχαίοι Έλληνες αλλά το γράφει ο Ρωμαίος ποιητής Ιουβενάλης (60 – 127 μΧ) και έχει ακριβώς την αντίθετη θέση στην πρότασή του. Θέλει να πει (αναφερόμενος στον ασθενικό αυτοκράτορα) ότι νους υγιής δεν ευρίσκεται αναγκαστικά σε σώμα υγιές, αλλά μπορεί και ένα ασθενές σώμα να τον φιλοξενήσει.
(D. Iunius Iuvenalis. Saturae (A. Persi Flacci et D. Iuni Iuvenalis
Saturae, ed. W. V. Clausen, 1959). (1276: 001)
poem 10, verse 354
ut tamen et poscas aliquid uoueasque sacellis
exta et candiduli diuina tomacula porci,
orandum est ut sit mens sana in corpore sano. )
Βέβαια κατά τα λοιπά, τα σχόλια ισχύουν αφού το παρερμηνευμένο πλέον ρητό έχει πολύ περισσότερους οπαδούς…
Κ εφόσον ... (LEIPEI KEIMENO - opados- fanatismos - a8litismos - ygeia)
Όπως τα ζώα έτσι και ο άνθρωπος διαθέτει δύο πολύ χρήσιμα εργαλεία στο κάτω μέρος του σώματός του: τα πόδια. Με αυτά έχει τη δυνατότητα να στέκεται όρθιος, να πηδά, να κλωτσά, να τρέχει και να περπατά. Στη σημερινή εποχή, όμως, πόσο ο άνθρωπος αρέσκεται να περπατά, γνωρίζοντας πως το περπάτημα έχει χαρακτηριστεί ευεργετικό για τη σωματική του υγεία.
Παρασκευή 3 Ιουλίου 2009
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
